Goeiedag! – update
Beste spotters en liefste lezers
Een klein verslagje van mijn week “intensief goeiedag zeggen” tot nu toe:
- Hier in Zottegem krijg ik meestal wel een klein knikje terug. Een kleintje. Behalve van de gekke oude mevrouw die altijd aan haar voordeur staat en aan iedereen (IEDEREEN!) die passeert, vraagt welke dag het vandaag is. Zij was me vandaag voor met haar goeidag. Ze had trouwens een originele vondst vandaag: “Goendag, seg, tès zondag toch Sinksen èh?”, waarbij ze natuurlijk al stond te knikken vóór ik kon antwoorden, want ja, ze wist dat al lang van die duust andere mensen die haar al voorbijgekomen waren. Ik stond al klaar om “donderdag” te zeggen, maar werd dus verrast en kon enkel “jaja, Sinksen zondag ja, goendag eh” stamelen. Ze was duidelijk niet als spotter aangesteld.
- In het station van Mechelen zijn de mensen niet vriendelijk. Ik herhaal: NIET vriendelijk. Geen leuke reacties terug, geen spotters. Ik was er nochtans zo zeker van dat de meneer met zijn roze hemd en bergsandalen met witte kousen er een was.
- Op de stoptrein van Mechelen naar Kontich zitten boze mensen en ook één vriendelijke mevrouw met blauwe mascara. Ze lachte toen ik goeiedag zei en ze groette terug. Maar ze had geen 25 000 euro op zak. Bummer.
- Om halftwee ’s nachts zijn er in Mechelen geen mensen meer op straat tegen wie je goeiedag kan zeggen, afgezien van een enkele Marokkaan met een donkerblauwe bestelwagen. Hij claxonneerde terug, vriendelijke kerel!
- Vandaag hebben Linde, Lieselot en ik een half uur lang in de hal van Gent Sint Pieters gestaan, drie leuke en niet onknappe (hm) Mädchen/meiden die tegen iedereen vriendelijk goeiedag zeiden, of desnoods riepen. Score natuurlijk, denk je dan. Het resultaat was eerder aan de bedroevende kant: een stuk of vijf vriendelijke goeiedags terug, twee keer “en krijg ik nu 25 euro?”, enkele oprecht bange blikken (vooral bij Lieselot) en véél mensen die dachten dat wij een of andere enquête deden of zo, want ze begonnen allemaal sneller door te lopen wanneer we hen toeknikten. Haha, nu ik erover nadenk, misschien dachten ze dat we van een sekte waren (met drugs! druuuuugs!). Oh ja, en er was één mevrouw die ons recht in ons gezicht uitlachte toen we tegen haar goeiedag zegden. Echt waar. Je bent dan eens vriendelijk, krijg je zo’n reactie. Trut. Dus ja, geen 25 000 euro, die we voor het begin van onze actie al mooi verdeeld hadden onder ons drieën. Ijdele hoop.
Morgen doen we verder, regio Blandijn en Gent-centrum, afhankelijk van waarheen het zonnetje ons brengt tijdens de springuren (11h30 – 14h30). Spotters, zoek mij! Fotomateriaal vinden jullie in een van mijn vorige blogberichten.
Kusje
Jullie trouwste goeiedagzegger Maaike
Filed under: Maai, Mooie dingen, Mädchen | 1 Comment
Tags: goeiedag, Boodschap zonder Naam, Week van de Goeiedag, verslag, weinig succes, spotters



Arme schat!
Moet ik je nu van die hoopvolle verwachtingen verlossen?!
De 25.000 zijn helaas al weggeschonken hoor, aan een oud koppeltje
aan de kliniek in het mooie Aalst :-).
Al moet ik zeggen dat ik het jou door al je inspanningen
veel méér gegund had ;-)
Niet getreurd, misschien valt er nog 25 euro uit de bus, ook tof!
Xx