Die nachträgliche Betrachtung

26Apr08

Ik heb mijn thema eens veranderd. Because I can.

Laat ons hopen dat het hier niet wordt zoals met mijn haar, waarbij ik op elk kleurtje om de vijf voeten uitgekeken ben. Deze zomer word ik trouwens opnieuw blond. Denk ik. Toen ik mezelf gisteren op de nationale televisie (dixit Linde ^^) zat te bekijken, vond ik dat ik er alweer rost uitzag. En ook dat ik zo bekakt spreek, man man man. Leve Els van taalvaardigheid, ‘t is allemaal háár schuld. Maar voor de rest vond ik het super! We hebben onze lievelingstaal met heel ons hart verdedigd en zullen vanaf heden op openbare plaatsen enkel nog in het Duits worden aangesproken, “weil jedermann, der uns irgendwo auf der Straße oder irgendwo begegnet, mit uns jetzt volle Kanne Deutsch reden wird. Danke.”

Allee [aansporing; met dank aan de cursus Nederlandse Taalkunde van Johan De Caluwe], ik lees nog eventjes verder in Oliver Twist – ahja, want Great Expectations wordt door onze allerliefste professor van VLW al in de les behandeld en is dus niet ideaal als onderwerp van een nieuwe en originele analyse. Grr. Maar kom, ’t is wel opnieuw een heel mooi verhaal, ‘k heb al drie keer moeten wenen, arme Oliver. Binnenkort op Mieke Maaikes - niet zo obscene als sommigen hopen – blog: een bloemlezing van de bleitpassages in het werk van Charles Dickens. Hou die zakdoeken maar al klaar.

En voor het overige: tschüss!

Filed under: Literatuur, Mädchen, Teevee   |  1 Comment
Tags: Charles Dickens, Duits, Mädchen, Oliver Twist