Drempelvrees

13Mrt08

Brr. Hoe verschrikkelijk leuk en joepiedepoepie en fijn ik mijn verjaardagen ook vind, nu heb ik toch een beetje drempelvrees. Ik vind het een beetje eng, dat 21 worden. Eenentwintig! Da’s óúd man, vanuit mijn perspectief dan toch – maar natuurlijk piepjong in de ogen van alle plus-eenentwintigers en de stokoude ”mensheid”. Maar hadden de plus-eenentwintig-lezers hier dat gevoel niet? Bij 20 leek het alsof er nog een weg terug was, 20 was nog niet “voor echt”.

21 daarentegen heeft iets definitiefs, een ondertoon die zegt “en nu wordt het toch wel tijd om volwassen te worden of tenminste te gaan doen alsof”. Begin maar al te denken aan je carrièrestappen voor volgend jaar, haal je geld maar van die grootbankrekening en geef het aan die internetbank met 10% rente en 5% aangroeipremie, want een auto, een huis, een koter of twee, de kosten zullen snel oplopen hoor. Tussen je twintigste en je vijfentwintigste levensjaar verandert je leven het ingrijpendst, dus bereid je maar al voor. Ga ervoor, grijp alle kansen, word wat je wil. Today is the first day of the rest of your life! Of zoals mijn idolen uit vervlogen tijden het zongen: seize the day, enjoy the moment, cause time is ticking away. Ik kijk ongelooflijk hard uit naar mijn toekomst, maar een duidelijk, vastomlijnd pad zie ik niet, en hoe ik alles ga bolwerken evenmin. Ik zie het wel als ik er eenmaal ben, zeker?

Ondertussen geniet ik nog wat van mijn laatste dagen als onvolwassen, onwetende en onbezorgde twintigjarige (en van de stiekemigheid die gepaard gaat met de voorbereiding van mijn 21ste verjaardag, hihi!). Want met die 21 komt “voor echt” dichterbij dan ooit. 



No Responses Yet to “Drempelvrees”  

  1. No Comments Yet

Leave a Reply