Gegroet allen!

De vakantie zit in mij, en in de blogosfeer ook, zo lijkt het. Dus: even een korte update, voor ik weer verder ga genieten van de zee van tijd die ik heb om de dingen te doen waar vakantie voor dient (zoals daar zijn: het repertoire uitkiezen voor een soort van Elle goes classic op 17 en 18 oktober - check onze site!, Mario Kart spelen op de Wii, de boeken lezen die niet op een of andere blandijnliteratuurlijst voorkomen, cruisen met mijn liefje en duust films en series (her)bekijken. Maar ook: mijn cursussen samenbinden en opbergen, mijn kamer en bij uitbreiding de rest van het huis schoonmaken en beginnen aan de secundaire literatuur voor mijn thesis. Gelukkig zijn alle bibliotheken van de Blandijn gesloten tot 28 juli ^^. De laatstgenoemde dingen zijn dus voor volgende week.)

De Valras-Plagereis was leeeuuuk! Elke dag 30°C, luieren op het brede zandstrand met een beignet of een Magnum in de hand, de zee die voor verkoeling (en vernieling van tennisrackets) zorgde, cultuur in Béziers en Carcassonne, lekker eten… C’était vraiment chouette enal. Aan de mensen die van ons kaartjes hebben gekregen met verhalen over leeggepompte magen na 12 tequila’s, 2 flessen witte wijn en 5 mojito’s, over dansjes op de tafels van het nabijgelegen truckerscafé en over het aantal bedpartners van een van ons: ‘t was een grapje! Dat van George Clooney die voor ons pizza maakte was dan weer wél waar.

Het enige minpuntje aan de reis was onze thuiskomst: normaal moest onze TGV zaterdagnacht om 00h20 in Brussel Zuid aankomen. Ik lag in mijn bed om 4h30.
Wat was er gebeurd? In Lille Europe, op nog een halfuurtje treinen van ons eindstation, bleef de TGV plots verdacht lang stilstaan. Na drie kwartier kwam er een SNCF-meneer zeggen dat iedereen moest uitstappen omdat de trein toch niet meer zou verderrijden. Er was geen Belgische conducteur aanwezig die de Franse moest aflossen. Tot twee uur des nachts hebben we daar zitten wachten op een autocar die ons naar Brussel zou brengen (”hij is hier zeker binnen een half uur” - “Kleine correctie: nog een uurtje wachten” - na dat uurtje: “nog een kleine twintig minuten en u kan op de bus stappen”). Om de tijd te doden, maakten we dus maar bewerkingen van bekende trein-hits: “‘k Neem vandaag geen trein om bij jou te zijhijn”, “Met de trein naar Brussel - tsjoeketsjoeketuut - Dat lukt vandaag dus niet - tsjoeketsjoeketuut” en “In een klein stationnetje, diehiep in de nahacht, stonden 80 reizigers, lekker in de kou, want het machinistje wou niet draaien aan zijn wieleke, akke akke tuut tuut, hier blijven wij”. Filmmateriaal op aanvraag :-).
Maar kijk, om half vier waren we in Brussel, en na een kleine 5 minuutjes wachten op mijn ontvangstcomité, dat daar dus al stond vanaf middernacht en om de tijd te doden eens naar de luchthaven en naar Steenokkerzeel was gereden om te kijken hoe de vliegtuigen daar landden en opstegen (mijn neef die piloot wil worden behoorde namelijk ook tot dat ontvangstcomité), kon ik eindelijk in de auto richting hometown Zottegem stappen. Wat een “avontuur”.

Op vakantie ook twee boeken uitgelezen: Liefde in tijden van cholera van Gabriel Garcia Marquez en Godin van de jacht van Heleen van Royen. Toen ik de laatste bladzijde van het eerste boek kon omslaan, was ik opgelucht: ik was er geraakt! ‘t Is een prachtig verhaal, maar Marquez vertelt echt wel op een uitgesponnen, trage manier. Het tweede boek had ik dan weer uit op één dag, het bevat dan ook heel wat minder “literair kapitaal” dan Marquez’ werk. Van Royen toont ons het losbandige leven van de getrouwde Diana, die er enkele minnaars op nahoudt. De stomende scènes, de snelle vertelstijl en de haast cynische manier waarop “huiselijke trouw” en de abortusproblematiek behandeld worden, maken van dit boekje ideale strand- of zwembadlectuur. Nu ben ik bezig in Duizend schitterende zonnen van Khaled Hosseini, een korte bespreking volgt later!

Tot slot nog een kleine oproep aan jullie allemaal: een goede vriend van mij en begenadigd DJ, Fragment Q (a.k.a. Hertmand ^^) doet mee aan een wedstrijd van Jim Maniacs en 10 days off. ‘t Is een kleine moeite: zouden jullie hier even willen stemmen op hem? Hij staat bovenaan helemaal rechts, lijkt op de denker van Rodin met een rood T-shirt aan en een plaat op z’n hoofd. Vielen Dank!!

De mooiste dingen van de afgelopen dagen
- mijn bachelordiploma in de Taal- en Letterkunde: afstudeerrichting Nederlands - Duits met grote onderscheiding!
- het resultaat voor mijn bachelorpaper! 18/20!
- de prachtige punten die mijn zusje heeft behaald in het tweede semester, en haar moordplannen op Johan “den baard” VDL en Boudewijn “de grijzen” B. Je zal hen in augustus wel vakkundig neerknallen, daar ben ik van overtuigd!

- UPDATE! Mijn allerliefste die sinds gisteren een halve master burgie is, mét grote onderscheiding!
- de preproclamatie-avond met Aurélie, Linde, Lieselot en Tine
- het heerlijke eten in “praat- en eetkroeg” ‘t Oud Clooster
- de lekkere cocktails in de Limonada
- de megagrote meringue-brok die nog een beetje zacht was vanbinnen en die ik daarnet helemaal zelf opgepeuzeld heb
- alle nieuwe hebbedingetjes voor in mijn toilet- en make-uptas
- mijn nieuwe broeken, nieuwe trui, nieuwe hemdjes, nieuwe marcellekes, nieuwe halsketting, nieuwe paraplu, nieuwe zonnehoed, …

De mooiste dingen van de komende dagen
- de 4 % rente van KBC op de spaarrekening ^^ - altijd welkom!
- de onvermijdelijke rentestijging die Rabobank ook wel snel zal doorvoeren, volgens mijn allerliefste
- mijn koffer vullen met allerlei nutteloze dingen en veel te veel kleren voor een week
- de voorbereidingen voor leuke uitstapjes
- de Valras-Plage-reis met Linde en Aurélie. Whieha!

Het mooiste woord vandaag
- Vakantie!

Hasta la vista, bebi ^^.

Dit artikel op DS Online deed me zo hard terugdenken aan de lessen wiskunde bij good ol’ Geert. Combinatie, variatie, wat was ik daar goed in! Niet dus.

Toen ik aan het einde van het artikel kwam, moest ik toch even luidop lachen:

Eerste nummerplaat met nieuwe combinatie uitgereikt

BRUSSEL - Staatssecretaris voor Mobiliteit Etienne Schouppe (CD&V) heeft de eerste nummerplaat met de nieuwe combinatie, beginnend met de cijfers, uitgereikt aan Anderlechtenaar Hassan Hamdar. Die laatste mocht de plaat 001-AAA in ontvangst nemen.

[...]

Ongepaste of ongelukkige lettercombinaties worden door de DIV niet uitgereikt. Het gaat dan bijvoorbeeld om afkortingen van politieke partijen (CDH, FDF, VLD), pikante woorden (SEX, HOT, CUL), Duitse televisiezenders (ARD en ZDF) of combinaties als ZAT, HIV en GAY.

(bron)

Krijg nou wat :D. Iemand die kan verklaren waarom de Duitse televisiezenders hier geëlimineerd worden?

Ze zijn getrouwd!
Ik ben blij ^^.

PS: mijn excuses voor mijn veryfluffymellowmood van de laatste dagen. ‘t Is sterker dan mezelf.

Liefde is
… zij aan zij studeren
… elkaar krachtknuffels geven - 100 maal doeltreffender dan Dynarax & Dynatonic, wetenschappelijk bewezen!
… lachen met haar overdreven standaardtalige articulatie als ze iets luidop opzegt
… lachen met zijn knullige uitspraak van al die moeilijke Engelse termen (”toe dieteurmaain” - “toe dieteurmin bolleke” - “grmbl, poteeto potaato”)
… haar onder haar voeten geven als je ziet dat ze alweer eens zit te klooien op die laptop.

Ok ok schat, ik doe al verder.

Ik nog drie dagen, hij nog twee. ‘t Wordt tijd dat die examens voorbij zijn, maar eerst geven we er samen nog een lap op. Hop!

Je staat

Zo eenzaam

Je vergaat

Zo langzaam

Ooit had je de tijgerkracht

Om ieders ochtend tot een feest te maken

Maar nu – ach, je smacht

Naar het moment dat ze je weer aanraken

Maar dat moment, het komt niet meer

De sterfdatum op je hoofd is al lang verstreken

Ze laten je daar staan, telkens weer

Tot je onder woekerschimmels bent bezweken

Stil teer je weg

Door iedereen vergeten

Tegen dat andere beleg

Als de mindere afgemeten

Ach, je tijden zijn geteld,

Nutella - men roept “daarmee basta!”

Er is een nieuwe held, Nutella

“Lang leve Lotus’ Speculoospasta!”

RIP onze pot Nutella, LOT 56HVA06:42, op 18 juni 2008 veel te vroeg van ons heengegaan.

Dit weekend las ik, zoals steeds om de 14 dagen, jouw Dokter Pulp-column in de weekendbijlage van De Standaard. Deze keer stelde je in je stukje een nieuwe soort fashionblog voor: de streetstyleblogs. Hier komen geen modellen, geen catwalkfoto’s, geen professionele shoots online, wel de man/vrouw op de straat met een uitgekiende en persoonlijke stijl.  “Geen excentriekelingen”, verzeker je ons, “wel mensen naar wie je, als je ze zelf tegenkwam, zou omkijken en denken: hé, die zag er leuk uit.”

Sorry Filip, ik moet je toch even van die illusie verlossen. Als ik persoonlijk de (meeste!) mensen zou tegenkomen die je op de door jou opgesomde streetstyleblogs aantreft (zoals daar zijn: The Sartorialist - dit is de bekendste, Face Hunter, I like my style, Styleclicker en Hel Looks, jouw persoonlijke favoriet in de reeks, zeg je - maar heb je deze twee exemplaren al eens goed bekeken??), dan zou ik inderdaad omkijken, maar eerder denken: hé, die zag er getikt / Zakman-slonzig / veel te excentriek naar mijn smaak / helemaal fout / als die emo van Tokio Hotel uit.

Zoals je schrijft, Filip, is het natuurlijk een fijne evolutie dat niet alleen de ranke cocaïneverslaafde stengels met een BMI van 12 in de spotlights worden gezet (al vrees ik dat sommige “modellen” op die streetstyleblogs ook niet altijd even clean zijn). Straatstijlblogs zijn inderdaad geloofwaardiger, wegens veel minder maatjenulmodellen, maar dan vind ik het “Wat draag jij? (en wat heeft het gekost?)”-rubriekje in Flair toch hoger scoren qua geloofwaardigheid. Maar je hebt gelijk, het is een mooie zaak dat “de mode gered wordt uit de klauwen van het systeem”. En je uitstapje naar de flaneur van Baudelaire vind ik al helemaal een prachtige vondst - je weet er toch altijd een diepere betekenis in te vinden, in die kitsch van jou. Missie alweer eens geslaagd. En daarom, Filip, vergeef ik je je slechte smaak en zal ik als trouwe lezeres op post blijven, zo eens om de 14 dagen, uitkijkend naar een nieuwe portie pulp.

Groetjes

Maaike

Serieus. Stomme Vista. Stomme Microsoft-peten. Als jullie iets uitbrengen, doe het dan goed, en niet duust maanden te vroeg omdat jullie de concurrentie voor willen zijn. Bij élke opstart is er wel iets dat “uit voorbehoud” door DEP (ofzo, het kunnen ook drie totaal andere letters zijn ^^) gesloten wordt, de ene keer is het de Windows Sidebar, de andere keer Messenger, of zelfs running processes waarvan ik het bestaan tevoren niet kon vermoeden. De Help-functie marcheert niet meer, in mijn Van Dale-woordenboeken kan ik het grammatica-gedeelte niet meer checken (da’s ook zo’n help-functie, nu ik eraan denk. Misschien wil Vista gewoon niet meer helpen, dat zal het zijn), en de compatibiliteit met Adobe Flash Player 9 trekt op niets, Youtube-filmpjes afspelen met Internet Explorer lukt slechts zeer sporadisch. Gelukkig bestaat er nog zoiets als Mozilla Firefox, daarmee lukt het dan weer wél.

Maar wat nog het ergste is: ik kan mijn lievelingsspelletjes niet spelen op die stomme Vista. Settlers 4 en Rollercoaster Tycoon 3, ik mis jullie zo :’(! Ik moet me behelpen met Mahjong en Patience. En ik speel dat niet eens graag.

Als Cher hier oud, gepensioneerd en versleten is, doe ik haar naar een rusthuis en pak ik mij een fris groen blaadje genaamd Mac. Die zever heeft hier lang genoeg geduurd. Fuck Bill, hail Steve.

En voor de rest, Maaike? Geen andere frustraties?

Neen hoor :-). Alles verloopt naar wens, voor zover dat in de examenperiode mogelijk is. Ik heb in de afgelopen twee weken achtereenvolgens ei zo na de eerste buis uit mijn “germanistencarrière” vermeden (oef!), een mooie 16+ gehaald op een deel van het examen Vergelijkende Literatuurwetenschap, en gisterenvoormiddag een zes bladzijden lang essay geschreven over “Die ewige Trias Gott, Natur und Ich in Hölderlins An die Natur und Goethes Ganymed“. Het volgende examen is pas op 23 juni, dus ben ik sinds gisterennamiddag even aan het doen alsof het al vakantie is. Ik geef mezelf 2 dagen pauze, morgen begin ik er opnieuw aan. En nu ga ik mijn puntenbriefje-met-feedback van m’n zangexamen van vorige week ophalen - voor de show aja, want stiekem weet ik mijn resultaat al ^^.

Tot de volgende!

Tijdens een van mijn allereerste lessen Duitse Letterkunde op de Blandijn - die, mede dankzij de begeesterende prof, een volledig nieuwe wereld openden voor mij, na het armzalige uurtje-per-week Duits in de humaniora - kwam een zekere Viktor Klemperer ter sprake. Klemperer was professor in de Romaanse talen aan de universiteit van Dresden, omstreeks de jaren ‘30 van de vorige eeuw. Hij was een jood.

In 1935 wordt hij uit zijn functie ontzet op basis van de Nürnberger Gesetze, de rassenwetten die de aanzet voor de Endlösung vormen. Nadat Viktor Klemperer is ondergedoken, begint hij analyses en essays te schrijven over het taalgebruik in het Duitsland van Hitler en de zijnen, die in 1947 gebundeld en uitgegeven worden onder de titel Lingua Tertii Imperii - Notizbuch eines Philologen. Hierin analyseert hij enkele geijkte nationaalsocialistische woorden, wendingen en metaforen, die steeds maar herhaald worden, zodat ze deel gaan uitmaken van het typische discours van toen, de taal van het Derde Rijk. Hij schetst hoe de propaganda van de NSDAP niet alleen de alledaagse taal beïnvloedt, maar vooral de manier van denken. Of hoe een ideologie een taal kan corrumperen. De studie staat al geruime tijd op mijn to read-lijstje, deze zomer moet ze eraf (ja, het is al een heel lange lijst ondertussen).

Naast LTI - Notizbuch eines Philologen werden ook zijn dagboeken gepubliceerd. Van 1933 tot 1945 schetst hij het bittere en onmenselijke regime dat door de nationaalsocialisten was ingesteld. De schrijver Stefan Brijs (tip: De Engelenmaker - de Victor die we in dit boek ontmoeten komt overigens wel heel wat minder “sympathiek” over dan zijn Duits-Joodse naamgenoot-op-één-lettertje-na) heeft de dagboeken van Viktor Klemperer ook gelezen, en hij gebruikt ze als basis voor het verwoorden van zijn pessimistische visie op de Belgische toekomst, in het kader van het dossier “België nieuwe/nouvelle formule” van De Standaard. Een ‘parodie’ die tot nadenken stemt.

DAGBOEK 2012

Stefan Brijs

29 april 2012, zondag

Vlaams minister-president Bart De Wever en minister van Veiligheid Jean-Marie Dedecker zijn vrijdag met een propagandatocht begonnen. Toespraak in het Sportpaleis van Antwerpen. Een mateloze hetze en ‘een laatste waarschuwing aan het adres van de Walen’.

We horen steeds meer, van ‘eenvoudige mensen’, op wie ze zich baseren - onze kleinburgerlijke buren in Lier, onze slager Van Hove, onze bakker Peeters enz. enz. - hoezeer de haat toeneemt. Ook de federale regering zelf drijft steeds meer in de richting van het separatisme - een definitieve breuk is onafwendbaar.

1 mei 2012, dinsdag

Overal in het straatbeeld gele brievenbussen, gele postauto’s, gele straatnaamborden met zwarte bedrukking. En de speciale aanplakborden, met op elk bord in grote letters: De Walen zijn ons ongeluk. Of: Wie de Waal kent, kent de duivel.

Verder de mateloze propaganda voor het ‘Ja!’. Op iedere bedrijfswagen, op iedere fiets van de postbode, in iedere etalage, op brede spandoeken boven de straat - overal uitspraken van De Wever. Ja voor Vlaanderen‘, Ja voor zelfstandigheid!, Ja voor vrijheid en vrede! Van alle huichelarij is deze de ongehoordste.

3 mei 2012, donderdag

De macht, een kolossale macht, is in handen van de Vlaams-nationalisten. Alle hoge openbare functies en alle staatsmiddelen, pers en radio, de stemming van de onder bedwelming gebrachte miljoenen. Er heeft zich nooit zoveel schande in een Europees volk opgehoopt als nu in ons. Iedere toespraak van ministers, gouverneurs, burgemeesters getuigt ervan. En ze houden dagelijks toespraken. Dat brouwsel van gewoon openlijk uitgesproken, uiterst grove leugens, huichelachtigheden, frasen, onzinnigheden. En steeds weer de dreiging, de triomf en de loze belofte.

5 mei 2012, zaterdag

In Het Laatste Nieuws een lijst met boeken die niet meer mogen worden uitgeleend of verkocht. Hoog op de lijst alle boeken van Louis Paul Boon en Tom Lanoye. Mijn essaybundels staan er ook op. Dat verrast me niet. Al een half jaar wil geen enkele Vlaamse krant nog iets van mij publiceren. Niemand ademt meer vrij, geen vrij woord, gedrukt noch gesproken.

Ook de nieuwe bouwvoorschriften worden in de krant toegelicht: alleen nog een zadeldak is toegelaten, en een dakkapel wordt verplicht. Platte daken zijn ‘on-Vlaams’, staat er letterlijk.

8 mei 2012, dinsdag

Mijn vrouw heeft nog steeds geen werkloosheidsuitkering ontvangen. Ik heb de bevoegde dienst opgebeld: de eerste ambtenaar die ik aan de lijn had, zei waarschijnlijk enigszins onvoorzichtig: ‘Het ministerie heeft bezwaar gemaakt - wij weten verder nog niets.’

Op tv beelden van Dedecker, enkele zinnen op een grote bijeenkomst - gebalde vuist, vertrokken gezicht, wild geschreeuw - ‘Nog niet zo lang geleden hebben ze nog om me gelachen, het zal hun nu vergaan, dat lachen…’

11 mei 2012, vrijdag

Iedere dag wordt het geldgebrek groter. Vandaag een exorbitante elektriciteitsrekening. Gas om te koken kopen we al enige tijd alleen nog in flessen. Ik heb een paar zilveren gedenkpenningen uitgezocht. Die moeten er nu waarschijnlijk aan geloven.

Behalve het geldgebrek is er steeds weer en steeds toegespitster de afgrijselijke politieke situatie. Wat het Vlaams Nationaal Zangfeest aan paroxismen en krankzinnige leugens over de Walen in de toespraken van De Wever, Dedecker en Valkeniers heeft opgeleverd, gaat ieder voorstellingsvermogen te boven. Je denkt telkens weer dat er zich toch ergens in Vlaanderen stemmen van schaamte en angst moeten verheffen, dat er protest zou komen uit Europa, uit het buitenland - niets!

19 mei 2012, zaterdag

Een enkel zwaluwtje in de lucht, het maakt geen zomer, maar het is toch prettig. Verder erg eenzaam; vooral innerlijk. Het wordt mij steeds duidelijker dat ik een volkomen nutteloos wezen uit de hogere cultuur ben dat niet in staat is in een primitievere omgeving te leven.

20 mei 2012, zondag

Bij Verhulst thuis een gedrukte sfeer. Ze willen in ieder geval voor 1 juni weg uit Wallonië. Hebben geen keus. Angst voor represailles. Zowel van Vlamingen als van Walen. Ze denken eraan naar Parijs of Londen te gaan.

Tot diep in de nacht luisteren we samen naar Jacques Brel. Zingen hardop mee. Zijn muziek vervult ons met ontroering en verbittering.

24 mei 2012, donderdag

Ik heb me na maanden toch weer op een krant geabonneerd (Gazet van Antwerpen). Ik word bij het lezen iedere keer weer onpasselijk, maar de spanning is nu te groot, je moet minstens weten wat er gelogen wordt.

1 juni 2012, vrijdag

Frank Vanhecke, Vlaams minister van Onderwijs, zegt tijdens een toespraak voor duizenden scholieren in Gent dat er vanaf volgend schooljaar geen Frans meer mag worden gegeven op lagere en middelbare scholen. Zijn boodschap wordt op een oorverdovend gejuich onthaald. Aan het eind van de toespraak zingt de hele menigte uit volle borst Vlaamse liederen. Alles is gericht op verdoving van het individu ten gunste van de collectiviteit.

5 juni 2012, dinsdag

De situatie wordt steeds somberder. In Namen heeft een Waalse scholier een leraar Nederlands neergestoken. Vlaamse scholieren roepen om wraak.

11 juni 2012, maandag

De 500.000 nee-stemmen en ongeldige stemmen gisteren tegenover 4.500.000 ja-stemmen betekenen ethisch heel veel meer dan alleen een negende deel van het geheel. Er is moed en bewustzijn voor nodig geweest. Alle kiezers zijn geïntimideerd en bedwelmd met frasen en feestrumoer. Een derde heeft uit angst, een derde door bedwelming en een derde uit angst en bedwelming ja gezegd. Mijn vrouw en ik hebben onze nee ook alleen uit een zekere wanhoop en niet zonder angst aangekruist.

Niettemin is de splitsing nu een feit geworden, en dat is nog maar een begin.

Stefan Brijs (38) is schrijver

Al deze fragmenten komen bijna letterlijk uit dagboeken die de Duitse Jood Victor Klemperer van 1933 tot 1936 in Dresden bijhield. Ik heb ze vrij bewerkt, zij het in geringe mate.

Bron: De Standaard, dinsdag 10 juni 2008, p. 20-21 (het artikel op DSonline lezen? Hier!).

… lig ik lekker te zonnen sur la Plage de Valras, met links van mij Aurélie die waarschijnlijk zal zitten zagen om eens te badmintonnen en rechts Linde die zéker en vast zal liggen snurken, met haar iPhone met enkel maar muziek van Radiohoofd en de Beatles in haar oren. Ik zal dan graag met Aurélie eens een partijtje spelen, dat ik natuurlijk grandioos zal verliezen omdat de wind in mijn nadeel zal zitten - ik heb dat nu eenmaal altijd wanneer ik badminton ^^. Dan gaan we petanque spelen zoals de oude mensen en zal ik een spelletje winnen, dan gaan we zwemmen, dan porren we Linde wakker, dan gaan we een heerlijk diner maken én met smaak oppeuzelen, dan gaan we onze mooiste zomerjurkjes aantrekken en dan gaan we flaneren. Dán gaan we van de vakantie genieten!

Bummer dat het vandaag nog maar 7 juni is. Met de N van Niet leuk. Ik wil juli! Met de L van Leuk, Luilekkerland en Lalalaikmoetnietmeerleren!

Ik tel af. Jullie ook?